KOCHAM CIĘ NAD ZYCIE!

Gdybym zapytała z czym kojarzy się Wam słowo 'rutyna', większość z Was zapewne nie odpowiedziałaby przychylnie. Bo rutyna kojarzy nam się z powtarzalnością, stagnacją, robieniem wciąż tych samych rzeczy, a więc z nudą.

Czy mimo wszystkich negatywnych skojarzeń jakie obracają się wokół tego pojęcia, jesteśmy w stanie zaprzyjaźnić się z naszymi schematami i pokochać swoje życie takim jakim jest?

Każdego ranka jeszcze przed podniesieniem dwóch mega ciężkich powiek, zdaję sobie sprawę jak wielką szczęściarą jestem mogąc pozwolić sobie na to by codziennie rano nie wychodzić do pracy, a spędzać 100% czasu ze swoją Córką. Każdy nasz dzień jest taki sam, a jednocześnie tak bardzo się od siebie różni. Co dzień jemy posiłki, ale każdego dnia są inne od siebie. Wyruszamy w piesze wędrówki, ale wciąż w nowe miejsca. Wynajdujemy zabawy inne niż dotychczas, słuchamy różnej muzyki, szukamy nowych ciekawych bajek. Mimo iż robimy coś innego, to wciąż to samo. Bo czynności się powtarzają, znowu się myjemy, czeszemy, ubieramy, rozbieramy, jemy, bawimy, głowę suszymy. Nasze życie przesycone jest rutyną, którą nie tylko zaakceptowałam, nie tylko zaprzyjaźniłam się, ja ją po prostu pokochałam. 

Każdy poranek kiedy gryzę w piętę małą nóżkę próbującą zepchnąć mnie z łóżka, każdy uśmiech, 'mama chodź tu', każdą minę kiedy spsoci. Mokre łapki odciśnięte na ścianie, makaron z zupy we włosach i te buziaki z zaskoczenia. Zapach jej płynu do kąpieli i to jak pływa w brodziku jeszcze długo po umyciu. Każdy wspólny spacer, a po nim łyk ciepłej herbaty. A na koniec wspólne czytanie i to jak pomału przysuwa się, by po chwili leżeć na mnie całym ciężarem.

W nasze życie wkradła się rutyna, każdy dzień jest taki sam i każdy kolejny kochamy coraz mocniej właśnie za to, że się nie zmienia.